Konwerter SHP – konwersja shapefile

Jeden konwerter do wszystkich popularnych formatów

Konwersja shapefile bywa potrzebna częściej, niż by się chciało, bo shapefile to nie jeden plik, tylko komplet plików o tej samej nazwie: .shp przechowuje geometrię, .shx indeks, .dbf tabelę atrybutów, .prj układ współrzędnych, a .cpg kodowanie znaków. Taki zestaw łatwo zgubić w mailu, a wiele narzędzi internetowych w ogóle go nie otworzy. Ten konwerter SHP wczytuje cały komplet, jako plik .zip albo jako osobne pliki, i zanim cokolwiek zapiszesz, pokazuje jego zawartość: obiekty na mapie, tabelę atrybutów ze wszystkimi polami oraz układ współrzędnych odczytany z pliku .prj, na przykład PUWG 1992 albo jedną ze stref PUWG 2000. Potem wybierasz format wyjściowy. GeoJSON sprawdzi się w mapach internetowych i API, KML w Google Earth i Moich Mapach Google, GeoPackage to jednoplikowy format, którego QGIS używa domyślnie, CSV otwiera tabelę atrybutów w Excelu, a DXF przenosi geometrię do AutoCAD-a. Konwersję wykonuje GDAL, otwarta biblioteka, na której opiera się QGIS, uruchomiona bezpośrednio w przeglądarce. Dane klientów, wyniki pomiarów czy nieopublikowane projekty nie opuszczają więc Twojego komputera. Jeśli wiesz już, jakiego formatu potrzebujesz, poniżej znajdziesz strony, które szczegółowo opisują pojedyncze konwersje.

Jak przekonwertować shapefile

1. Upuść plik .zip z shapefile albo zaznacz razem pliki .shp, .shx, .dbf i .prj.
2. Sprawdź mapę, tabelę atrybutów i układ współrzędnych pokazane w podsumowaniu.
3. Wybierz format wyjściowy i jego opcje, a potem kliknij „Konwertuj na …”, aby pobrać plik.

Co zmienia się w zależności od formatu wyjściowego

GeoJSON i KML zawsze w WGS84

Oba formaty z definicji przechowują długość i szerokość geograficzną w WGS84. Shapefile w układzie PUWG 1992 (EPSG:2180), PUWG 2000, strefie UTM lub innym układzie krajowym jest więc przeliczany na podstawie pliku .prj. GeoPackage, CSV i DXF zachowują pierwotne współrzędne, chyba że wpiszesz inny kod EPSG. Jeśli brakuje pliku .prj, a współrzędne nie są stopniami, konwerter zapyta, w jakim układzie są dane.

Nie każdy format zachowuje atrybuty

GeoJSON, KML, GeoPackage i CSV zachowują wszystkie pola z tabeli .dbf. DXF to format rysunkowy bez tabeli atrybutów, więc zostaje tylko geometria oraz warstwa CAD dla każdego shapefile albo dla każdej wartości wybranego pola. W KML pola trafiają do danych znaczników, a Ty decydujesz, które z nich Google Earth wyświetli jako etykietę.

Nazwy pól pozostają skrócone do 10 znaków

Plik .dbf ogranicza nazwy pól do 10 znaków, więc pole zapisane kiedyś jako ludnosc_2024 w shapefile nazywa się już ludnosc_20. Konwersja do GeoJSON czy GeoPackage nie przywróci długiej nazwy; zapobiega jedynie dalszemu skracaniu.

Kilka plików shapefile naraz

Plik .zip z kilkoma shapefile'ami daje jeden GeoPackage z warstwą dla każdego z nich, jeden KML z folderem dla każdego albo jeden DXF z warstwą dla każdego. GeoJSON i CSV mieszczą tylko jedną tabelę w pliku, dlatego dostajesz plik .zip z osobnym plikiem dla każdego shapefile.

Kodowanie znaków bez pliku .cpg

Bez pliku .cpg tabela .dbf nie informuje, jak zakodowano tekst. Konwerter sprawdza, czy tekst jest poprawnym UTF-8, a jeśli nie, odczytuje go jako Windows-1252. To naprawia większość popsutych liter, takich jak ó zamiast ó. Polskie litery zapisane w Windows-1250, jak ą, ł czy ż, mogą jednak nadal wyglądać źle, dlatego przed konwersją przejrzyj nazwy w tabeli atrybutów i w razie potrzeby dodaj plik .cpg z właściwym kodowaniem.