Konwersja GPX na shapefile (SHP)

GPX na Shapefile: po co konwertować

Odbiorniki GPS Garmina i Trimble, aplikacje w telefonie, takie jak Strava, Komoot czy OsmAnd, oraz większość narzędzi do pomiarów terenowych eksportują dane jako GPX. W projekcie GIS często potrzebujesz tych punktów i śladów jako plików shapefile: żeby zmierzyć zarejestrowaną trasę w układzie prostokątnym, przyciąć ją innymi warstwami, przekazać koledze, który pracuje w ArcGIS, albo przechowywać razem z resztą pomiarów. QGIS potrafi odczytać GPX bezpośrednio, ale przy każdym zapisie trzeba wybrać właściwą z pięciu warstw i usunąć długą listę pustych pól. Ta strona robi to w jednym kroku: odczytuje GPX za pomocą GDAL, biblioteki, z której korzysta QGIS, zapisuje jeden shapefile na każdy rodzaj danych, tylko z polami, które mają wartość, i może przeliczyć wynik do strefy UTM lub układu krajowego. Twój ślad, który zdradza, gdzie mieszkasz i kiedy wychodzisz z domu, nigdy nie opuszcza Twojego komputera.

Jak przekonwertować GPX na Shapefile

1. Upuść plik .gpx w polu lub kliknij, aby go wybrać.
2. Sprawdź ślad na mapie. Jeśli potrzebujesz metrów, wybierz układ współrzędnych, np. strefę UTM, i zaznacz pole wyboru, jeśli chcesz dostać każdy punkt śladu.
3. Kliknij „Konwertuj na Shapefile” i pobierz plik .zip z plikami shapefile.

Co się zmienia podczas konwersji

Punkty trasy, trasy i ślady to osobne pliki shapefile

Shapefile przechowuje jeden typ geometrii, a GPX może łączyć pojedyncze punkty (punkty trasy, czyli waypointy), zaplanowane linie (trasy) i zarejestrowane linie (ślady). Każdy rodzaj, który występuje w pliku, staje się osobnym plikiem shapefile o nazwie waypoints.shp, routes.shp lub tracks.shp, razem w jednym pliku .zip; plik zawierający tylko ślad daje jeden shapefile nazwany jak plik GPX. Ślad, który był wstrzymany, ma kilka segmentów; pozostaje jednym obiektem z kilkoma częściami (linią wieloczęściową), więc przerwa nie jest zamykana prostą linią.

Czasy są w punktach śladu, nie w linii

Linia w pliku shapefile ma jeden wiersz atrybutów, więc nie zmieści się w nim czas każdego zarejestrowanego punktu. Zaznacz „Dołącz też każdy punkt śladu z czasem i wysokością”, aby dostać dodatkowy shapefile, track_points.shp, z jednym punktem na każde położenie oraz jego czasem, wysokością, track_id, seg_id i point_id jako polami. Dwugodzinna przejażdżka zapisywana co sekundę daje ponad 7000 punktów. Czasy punktów trasy są zachowywane w każdym przypadku.

Czas jest zapisywany jako tekst

Format .dbf, na którym opiera się shapefile, ma typ daty bez godzin i minut, więc czas taki jak 2024-05-01 08:15:30 straciłby porę dnia. Dlatego pole time jest zapisywane jako tekst w postaci 2024/05/01 08:15:30+00 (UTC). W QGIS możesz zamienić je na prawdziwą datę i godzinę wyrażeniem to_datetime("time", 'yyyy/MM/dd HH:mm:ss'), gdy potrzebujesz go do panelu sterowania czasem.

Tętno, kadencja i moc stają się polami

Zegarki Garmin i liczniki rowerowe zapisują tętno, kadencję, moc i temperaturę jako rozszerzenia każdego punktu śladu, np. gpxtpx:hr. Są one zapisywane jako pola, takie jak hr, cad, power i atemp, w track_points.shp, więc w QGIS możesz pokolorować przejażdżkę według tętna. Sama linia śladu zawiera tylko nazwę, opis i pozostałe pola śladu.

Wysokość, nazwy pól i układ współrzędnych

Wartość ele każdego punktu staje się wartością Z, więc dostajesz pliki shapefile 3D (PointZ, PolylineZ); punkt trasy zachowuje też ele jako pole. Nazwy pól GPX są już krótkie, ale pola linków, takie jak link1_href, pozostają bez zmian. GPX zawsze używa WGS84, więc shapefile dostaje plik .prj dla EPSG:4326, chyba że wybierzesz układ prostokątny, którego potrzebujesz, aby mierzyć długości w metrach.