Przeglądarka GeoPackage
Ta przeglądarka GeoPackage wczytuje plik .gpkg w Twojej przeglądarce internetowej i wyświetla każdą warstwę wektorową na mapie, a jej obiekty w tabeli atrybutów, którą można przeszukiwać i sortować. Dla każdej warstwy widać też typ geometrii i układ współrzędnych. Plik czyta GDAL na Twoim komputerze, więc nic nie trafia na serwer. Na koniec możesz zapisać wszystkie warstwy jako shapefile w jednym pliku .zip.
Plik nie przekonwertował się poprawnie? Napisz na [email protected], najlepiej z małym przykładowym plikiem, a błąd zostanie naprawiony.
Najważniejsze informacje
- Wejście: GeoPackage (.gpkg). Wyjście: Shapefile.
- Pliki nie są wysyłane: praca odbywa się w przeglądarce, na Twoim urządzeniu.
- Rozmiar pliku: brak stałego limitu; bardzo duże pliki ogranicza pamięć urządzenia.
- Wymaga aktualnej przeglądarki (Chrome, Edge, Firefox lub Safari) na komputerze, tablecie lub telefonie; nic nie trzeba instalować.
- Bezpłatnie i bez rejestracji.
Wszystkie konwersje GeoPackage
Z formatu GeoPackage do innego formatu
Z innego formatu do formatu GeoPackage
Inne narzędzia do formatu GeoPackage
GeoPackage bez instalowania QGIS
GeoPackage to jeden plik bazy danych SQLite, opisany przez Open Geospatial Consortium (OGC) w 2014 roku, w którym zmieści się wiele warstw wektorowych, kafle rastrowe, zwykłe tabele atrybutów, a nawet style warstw z projektu QGIS. QGIS zapisuje do niego domyślnie, a coraz więcej urzędów i instytucji udostępnia w nim otwarte dane. Kto nie ma pod ręką QGIS ani ArcGIS Pro, ma jednak problem z zajrzeniem do środka: Windows nie zna programu do plików .gpkg, a przeglądarka baz SQLite pokazuje zamiast mapy tabele z binarnym zapisem geometrii. Ta strona otwiera plik w przeglądarce za pomocą GDAL, czyli tej samej biblioteki, przez którą GeoPackage czyta sam QGIS. Każda warstwa wektorowa pojawia się na mapie, wszystkie pola trafiają do tabeli z wyszukiwaniem i sortowaniem, a podsumowanie podaje liczbę punktów, linii i poligonów oraz układ współrzędnych danych. Gdy odbiorca potrzebuje plików shapefile, jedno kliknięcie zapisuje każdą warstwę jako komplet z plikami .prj i .cpg w jednym archiwum .zip. Plik nie opuszcza Twojego komputera, więc spokojnie sprawdzisz projekt z danymi klienta albo jeszcze nieopublikowanymi planami. Strony podlinkowane poniżej opisują konwersje z GeoPackage i do niego.
Jak otworzyć plik GPKG
- Upuść plik .gpkg na stronę albo kliknij, aby go wybrać.
- Przejrzyj warstwy na mapie i w tabeli atrybutów; tabelę możesz przeszukiwać i sortować według dowolnego pola.
- Aby przekazać dane jako shapefile, opcjonalnie wpisz kod EPSG i kliknij „Konwertuj na Shapefile”.
Co przeglądarka pokazuje, a czego nie
Widoczne są tylko warstwy wektorowe
Kafle rastrowe zapisane w GeoPackage, takie jak ortofotomapy, zeskanowane mapy czy modele wysokości, nie są rysowane, a tabele bez geometrii zostają pominięte; ich nazwy podaje wiersz statusu. Podsumowanie wymienia wyłącznie warstwy wektorowe, więc plik, który wygląda na pusty, może zawierać same rastry lub zwykłe tabele.
Mapa jest w WGS84, dane pozostają bez zmian
Na mapie warstwy są wyświetlane w długości i szerokości geograficznej, przeliczone z układu, który GeoPackage przechowuje dla każdej warstwy, na przykład PUWG 1992 (EPSG:2180). Tabela atrybutów i pobrany shapefile zachowują pierwotne współrzędne, dopóki nie wpiszesz innego kodu EPSG.
Duże warstwy widać tylko częściowo
Żeby przeglądarka nie zwolniła, mapa rysuje najwyżej pierwsze 20 000 obiektów każdej warstwy, a tabela wyświetla po 1000 wierszy; do pozostałych dotrzesz, wyszukując lub sortując. Pobierany shapefile zawsze obejmuje wszystkie obiekty.
Kopia bez pliku -wal może być nieaktualna
Dopóki GeoPackage jest otwarty w QGIS, ostatnie zmiany mogą czekać w pliku projekt.gpkg-wal obok niego. Kopia wykonana w tym momencie bez pliku -wal nie zawiera tych zmian. Zamknij projekt w QGIS, zanim skopiujesz albo wyślesz plik .gpkg.
Shapefile nie pomieści wszystkiego
Przy zapisie do shapefile każda warstwa daje osobny shapefile dla każdego typu geometrii, nazwy pól są skracane do 10 znaków, a wartości daty i godziny stają się tekstem. GeoPackage nie ma żadnego z tych ograniczeń, więc jeśli odbiorca pracuje w QGIS lub ArcGIS Pro, przekaż mu plik .gpkg.
O formatach plików
GeoPackage
GeoPackage to otwarty standard OGC z 2014 roku oparty na SQLite. Jest domyślnym formatem w QGIS i w jednym pliku może przechowywać wiele warstw, dowolny układ współrzędnych i długie nazwy pól.
- Jeden plik może zawierać wiele warstw wektorowych i tabel oraz kafle rastrowe.
- W przeciwieństwie do shapefile'ów nazwy pól nie są ograniczone do 10 znaków.
- Przechowuje układ współrzędnych każdej warstwy w pliku, więc nie ma osobnego pliku .prj.
- W przeciwieństwie do plików .shp i .dbf shapefile'a nie ma limitu 2 GB na warstwę.
Najczęściej zadawane pytania
Jak otworzyć plik GPKG bez QGIS?
Wystarczy upuścić go na tę stronę. GDAL działa w przeglądarce i pokazuje każdą warstwę wektorową na mapie razem z tabelą atrybutów, więc niczego nie instalujesz, a plik nie jest nigdzie wysyłany. Do edycji danych przyda się darmowy QGIS, który otwiera GeoPackage bezpośrednio.
Czy GeoPackage otworzę w Excelu?
Nie bezpośrednio, bo plik .gpkg jest bazą danych, a nie arkuszem. Atrybuty przejrzysz w tabeli na tej stronie albo zapiszesz warstwy jako shapefile; tabela atrybutów shapefile to plik .dbf, który otworzą Excel i LibreOffice Calc.
Dlaczego przeglądarka nie znajduje żadnych warstw?
GeoPackage może zawierać wyłącznie kafle rastrowe albo tabele bez geometrii. Może to też w ogóle nie być GeoPackage, bo niektóre programy nadają rozszerzenie .gpkg innym plikom SQLite. Niekompletny bywa również plik skopiowany podczas edycji w QGIS bez towarzyszącego mu pliku -wal.
Czy ArcGIS otwiera pliki GeoPackage?
ArcGIS Pro odczytuje i zapisuje GeoPackage. Starsze wersje ArcMap i wiele innych programów obsługujących shapefile już nie, dlatego warstwy GeoPackage tak często konwertuje się na shapefile.