Konwersja shapefile na KML

Ten konwerter zamienia shapefile w plik KML dla Google Earth lub Moich Map Google, przeliczając go do WGS84 i zachowując atrybuty jako dane znaczników. Shapefile jest przetwarzany w przeglądarce i nie jest wysyłany na serwer. Shapefile nie ma kolorów, więc punkty dostają standardową pinezkę, a linie i obrysy są czerwone. Pierwotne odwzorowanie nie jest zapisywane w KML, a przy braku pliku .prj może być potrzebny kod EPSG.

Plik nie przekonwertował się poprawnie? Napisz na [email protected], najlepiej z małym przykładowym plikiem, a błąd zostanie naprawiony.

Najważniejsze informacje

Shapefile na KML: po co konwertować

KML to najprostszy sposób, by pokazać dane GIS osobom, które nie korzystają z GIS. Każdy otworzy go w Google Earth w przeglądarce, na komputerze lub w telefonie, albo zaimportuje do Moich Map Google i udostępni link. Ten konwerter zamienia shapefile w plik KML w Twojej przeglądarce. Odczytuje układ współrzędnych z pliku .prj i przelicza dane do długości i szerokości geograficznej WGS84, jedynego układu dopuszczalnego w KML. Atrybuty z tabeli .dbf są zachowywane jako dane każdego znacznika, a Ty decydujesz, które pole stanie się nazwą znacznika wyświetlaną przez Google Earth na mapie. Dodaj shapefile jako plik .zip lub jako osobne pliki; nic nie jest wysyłane na serwer.

Jak przekonwertować Shapefile na KML

  1. Upuść plik .zip z shapefile albo zaznacz razem pliki .shp, .shx, .dbf i .prj.
  2. Wybierz pole z nazwami znaczników albo pozostaw „Automatycznie”.
  3. Kliknij „Konwertuj na KML” i otwórz pobrany plik w Google Earth.

Co się zmienia podczas konwersji

Zawsze przeliczane do WGS84

Współrzędne KML to z definicji długość i szerokość geograficzna w WGS84. Pliki shapefile w układzie PUWG 1992, PUWG 2000, strefie UTM lub innym układzie krajowym są przeliczane na podstawie pliku .prj. Pierwotne odwzorowanie nie jest zapisywane w KML, więc zachowaj shapefile, jeśli będzie Ci jeszcze potrzebny. Jeśli brakuje pliku .prj, a współrzędne nie są długością i szerokością geograficzną, pojawi się prośba o kod EPSG.

Typy atrybutów zamieniają się w tekst

Każdy atrybut jest zapisywany jako rozszerzone dane KML ze schematem, który określa, czy pole jest tekstem, liczbą całkowitą, czy dziesiętną. Google Earth i tak pokazuje każdą wartość jako zwykły tekst w dymku znacznika, a pola dat są zapisywane jako tekst w postaci 2024/05/01.

Wybór nazwy znacznika

Google Earth opisuje każdy znacznik jego nazwą, ale pliki shapefile rzadko mają pole o nazwie Name. Opcja „Automatycznie” używa pola Name, jeśli istnieje, potem pola tekstowego, którego nazwa zawiera name, title lub label, a w ostateczności pierwszego pola tekstowego. Możesz też wybrać dowolne inne pole albo „Bez nazw”. Pozostałe atrybuty są wyświetlane jako tabela danych w dymku znacznika.

Style domyślne

Shapefile nie ma kolorów. Punkty dostają standardową pinezkę Google Earth, a linie i obrysy poligonów są rysowane na czerwono, bez wypełnienia poligonów. Aby to zmienić w Google Earth Pro, kliknij folder prawym przyciskiem myszy, otwórz „Właściwości” (na Macu „Pobierz informacje”) i ustaw styl oraz kolor.

Kilka plików shapefile daje jeden KML

Gdy Twój plik .zip zawiera więcej niż jeden shapefile, dostajesz jeden KML z osobnym folderem dla każdego shapefile, więc drogi, działki i punkty POI włączysz i wyłączysz w Google Earth niezależnie od siebie.

O formatach plików

Shapefile

Esri Shapefile to najczęściej używany wektorowy format GIS. Pojedynczy „shapefile” to w rzeczywistości zestaw plików o tej samej nazwie: .shp przechowuje geometrię, .shx indeks, .dbf tabelę atrybutów, a opcjonalne pliki .prj układ współrzędnych i .cpg kodowanie tekstu.

  • Wymaga co najmniej plików .shp, .shx i .dbf. Wybierz je razem lub jako jeden plik .zip.
  • Nazwy pól są ograniczone do 10 znaków, a wartości tekstowe do 254 znaków.
  • Każdy shapefile zawiera tylko jeden typ geometrii: punkty, linie lub poligony.
  • Bez pliku .prj układ współrzędnych jest nieznany.

KML

KML (Keyhole Markup Language) to format XML, na którym opierają się Google Earth i Moje Mapy Google, a od 2008 roku standard OGC. Oprócz geometrii może zawierać style, ikony, foldery i opisy w HTML.

  • Zawsze długość i szerokość geograficzna w WGS84 oraz opcjonalna wysokość.
  • Foldery grupują znaczniki miejsc; przy konwersji każdy folder może stać się osobną warstwą.
  • Style (kolory, grubości linii, ikony) są specyficzne dla KML i Google Earth.

Najczęściej zadawane pytania

Czy mogę zaimportować KML do Moich Map Google?

Tak. W Moich Mapach dodaj warstwę, kliknij „Importuj” i wybierz plik KML. Moje Mapy używają nazwy znacznika jako tytułu, a pozostałe atrybuty pokazują w szczegółach. Liczba obiektów w jednej warstwie jest ograniczona, więc bardzo duże pliki shapefile trzeba czasem podzielić.

Co dzieje się z poligonami z otworami i obiektami wieloczęściowymi?

Otwory są zapisywane jako granice wewnętrzne, a obiekty wieloczęściowe jako KML MultiGeometry, więc w Google Earth wyglądają tak samo jak w Twoim programie GIS.

Dlaczego moje dane pojawiają się w Google Earth w złym miejscu?

Zwykle brakuje pliku .prj albo jest on błędny. Przed konwersją sprawdź układ współrzędnych pokazany w podsumowaniu; jeśli nie jest taki, jakiego się spodziewasz, popraw plik .prj. Jeśli pliku .prj nie ma, podaj właściwy kod EPSG, gdy pojawi się prośba.

Czy wartości Z są zachowywane?

Tak, wysokości są zapisywane w KML, ale tryb wysokości nie jest ustawiany, więc Google Earth rysuje obiekty na powierzchni terenu. Aby wyświetlić je na właściwej wysokości, zmień tryb wysokości na karcie „Wysokość” (Altitude) we właściwościach znacznika w Google Earth Pro.

Czy mój shapefile jest wysyłany na serwer?

Nie. Konwersja działa w Twojej przeglądarce, a pliki pozostają na Twoim komputerze.

Poradniki krok po kroku