Shapefile naar KML converteren

Deze converter zet een shapefile om naar een KML-bestand voor Google Earth of Google My Maps, geherprojecteerd naar WGS84 en met de attributen als gegevens bij elke plaatsmarkering. De shapefile wordt in uw browser verwerkt en niet geüpload. Shapefiles hebben geen kleuren, dus punten krijgen de standaardpunaise en lijnen en omtrekken worden rood getekend. De oorspronkelijke projectie wordt niet in de KML bewaard, en bij een ontbrekende .prj kan om een EPSG-code worden gevraagd.

Is een bestand niet goed omgezet? Mail naar [email protected], liefst met een klein voorbeeldbestand, dan wordt het opgelost.

In het kort

Shapefile naar KML: waarom omzetten

KML is de makkelijkste manier om GIS-gegevens te laten zien aan mensen die zelf geen GIS gebruiken. Iedereen kan het openen in Google Earth op het web, op een computer of op een telefoon, of het importeren in Google My Maps en een link delen. Deze converter zet een shapefile in uw browser om naar een KML-bestand. Hij leest het coördinatenstelsel uit het .prj-bestand en herprojecteert naar lengte- en breedtegraad in WGS84, het enige coördinatenstelsel dat KML toestaat. Attributen uit de .dbf-tabel blijven bewaard als gegevens bij elke plaatsmarkering, en u bepaalt welk veld de naam wordt die Google Earth op de kaart toont. Voeg de shapefile toe als .zip of als losse bestanden; er wordt niets naar een server gestuurd.

Zo zet u Shapefile om naar KML

  1. Sleep een .zip met uw shapefile naar het vak, of selecteer de bestanden .shp, .shx, .dbf en .prj tegelijk.
  2. Kies het veld voor de namen van de plaatsmarkeringen, of laat “Automatisch” staan.
  3. Klik op “Converteren naar KML” en open het gedownloade bestand in Google Earth.

Wat er verandert bij het omzetten

Altijd geherprojecteerd naar WGS84

KML-coördinaten zijn per definitie lengte- en breedtegraad in WGS84. Shapefiles in het Rijksdriehoekstelsel, Belgian Lambert, een UTM-zone of een ander nationaal stelsel worden aan de hand van het .prj-bestand geherprojecteerd. De oorspronkelijke projectie wordt niet in de KML bewaard, dus houd de shapefile als u die later nodig hebt. Ontbreekt de .prj en zijn de coördinaten geen lengte- en breedtegraad, dan wordt u om de EPSG-code gevraagd.

Attribuuttypen worden tekst

Elk attribuut wordt als KML ExtendedData geschreven, met een schema dat vastlegt of een veld tekst, een geheel getal of een decimaal getal is. Google Earth toont elke waarde echter als gewone tekst in de ballon van de plaatsmarkering, en datumvelden worden als tekst geschreven in de vorm 2024/05/01.

De naam van de plaatsmarkering kiezen

Google Earth zet bij elke plaatsmarkering de naam als label, maar shapefiles hebben zelden een veld dat Name heet. “Automatisch” gebruikt een veld met de naam Name als dat er is, daarna een tekstveld met name, title of label in de naam, en anders het eerste tekstveld. U kunt ook elk ander veld kiezen, of “Geen namen”. De overige attributen staan als gegevenstabel in de ballon van de plaatsmarkering.

Standaardstijlen

Een shapefile heeft geen kleuren. Punten krijgen de standaardpunaise van Google Earth, en lijnen en de omtrek van polygonen worden rood getekend, met polygonen zonder vulling. Wilt u dat in Google Earth Pro aanpassen, klik dan met de rechtermuisknop op de map, open Eigenschappen (op een Mac: Toon info) en stel de stijl en kleur in.

Meerdere shapefiles worden één KML

Bevat uw .zip meer dan één shapefile, dan krijgt u één KML met één map per shapefile, zodat u wegen, percelen en interessante plekken in Google Earth los van elkaar kunt aan- en uitzetten.

Over de bestandsformaten

Shapefile

De Esri-shapefile is het meest gebruikte vectorformaat in GIS. Eén ‘shapefile’ is eigenlijk een set bestanden met dezelfde naam: .shp bevat de geometrie, .shx een index, .dbf de attributentabel, het optionele .prj het coördinatenstelsel en .cpg de tekstcodering.

  • Er zijn minstens .shp, .shx en .dbf nodig. Selecteer ze samen of als één .zip.
  • Veldnamen zijn beperkt tot 10 tekens en tekstwaarden tot 254 tekens.
  • Elke shapefile bevat maar één geometrietype: punten, lijnen of polygonen.
  • Zonder .prj-bestand is het coördinatenstelsel onbekend.

KML

KML (Keyhole Markup Language) is het XML-formaat achter Google Earth en Google My Maps, en sinds 2008 een OGC-standaard. Naast geometrie kan het stijlen, pictogrammen, mappen en beschrijvingen in HTML bevatten.

  • Altijd WGS84-lengtegraad en -breedtegraad, met optionele hoogte.
  • Mappen groeperen plaatsmarkeringen; bij het omzetten kan elke map een eigen laag worden.
  • Stijlen (kleuren, lijndiktes, pictogrammen) zijn specifiek voor KML en Google Earth.

Veelgestelde vragen

Kan ik de KML importeren in Google My Maps?

Ja. Voeg in My Maps een laag toe, klik op Importeren en kies de KML. My Maps gebruikt de naam van de plaatsmarkering als titel en toont de overige attributen in de details. Het aantal objecten per laag is beperkt, dus zeer grote shapefiles moet u misschien opsplitsen.

Wat gebeurt er met polygonen met gaten en objecten uit meerdere delen?

Gaten worden als binnengrenzen geschreven en objecten uit meerdere delen als KML MultiGeometry, zodat ze er in Google Earth hetzelfde uitzien als in uw GIS.

Waarom staan mijn gegevens in Google Earth op de verkeerde plek?

Meestal ontbreekt het .prj-bestand of klopt het niet. Controleer vóór het converteren het coördinatenstelsel in het overzicht; is het niet wat u verwacht, corrigeer dan het .prj-bestand. Is er geen .prj, vul dan de juiste EPSG-code in wanneer daarom wordt gevraagd.

Blijven Z-waarden behouden?

Ja, de hoogtes worden in de KML geschreven, maar er wordt geen hoogtemodus ingesteld, dus Google Earth tekent de objecten op de grond. Wilt u ze op hun hoogte zien, wijzig dan in Google Earth Pro de hoogtemodus op het tabblad Hoogte (Altitude) in de eigenschappen van een plaatsmarkering.

Wordt mijn shapefile geüpload?

Nee. De conversie draait in uw browser en de bestanden blijven op uw computer.

Stapsgewijze handleidingen