Shapefile (SHP) naar KMZ converteren

Shapefile naar KMZ: waarom omzetten

KMZ is het formaat waarin Google Earth standaard opslaat, en het formaat dat veel mensen verwachten als ze om “het Google Earth-bestand” vragen: een gecomprimeerde KML die vaak vijf tot tien keer kleiner is dan de KML zelf. Dat telt wanneer een perceelkaart of een wegennet per e-mail moet worden verstuurd of moet worden geüpload naar een portaal met een maximale bestandsgrootte. Deze pagina schrijft de KML van uw shapefile met GDAL, de opensourcebibliotheek achter QGIS, en verpakt die als doc.kml in een KMZ, direct in uw browser. Hij leest de .prj, zodat een shapefile in RD New, Belgian Lambert, een UTM-zone of een ander nationaal stelsel op de juiste plek terechtkomt, behoudt de attributen uit de .dbf als gegevens bij elke plaatsmarkering en zet meerdere shapefiles uit één .zip in één KMZ, met een map per shapefile.

Zo zet u Shapefile om naar KMZ

1. Sleep een .zip met uw shapefile naar het vak, of selecteer de bestanden .shp, .shx, .dbf en .prj tegelijk.
2. Kies het veld voor de namen van de plaatsmarkeringen, of laat “Automatisch” staan.
3. Klik op “Converteren naar KMZ” en open het gedownloade bestand in Google Earth of importeer het in My Maps.

Wat er verandert bij het omzetten

KMZ of KML?

De inhoud is hetzelfde: een KMZ is een zip met de KML erin als doc.kml. Google Earth, Google My Maps, QGIS en ArcGIS openen ze allebei. Kies KMZ voor een kleiner bestand om te versturen of te uploaden; kies KML als u het bestand wilt openen in een teksteditor of in een programma dat alleen gewone KML leest, en gebruik dan de converter van shapefile naar KML.

Altijd geherprojecteerd naar WGS84

KML-coördinaten zijn per definitie lengte- en breedtegraad in WGS84, dus de shapefile wordt omgerekend vanuit het coördinatenstelsel in zijn .prj. De oorspronkelijke projectie wordt niet in de KMZ bewaard, dus houd de shapefile als u die later nodig hebt. Ontbreekt de .prj en zijn de coördinaten in meters, dan stopt de pagina en stelt passende stelsels voor, of u voert de EPSG-code in, bijvoorbeeld 28992 voor Amersfoort / RD New.

De naam van de plaatsmarkering kiezen

Google Earth zet bij elke plaatsmarkering de naam als label, maar shapefiles hebben zelden een veld dat Name heet. “Automatisch” gebruikt een veld met de naam Name als dat er is, daarna een tekstveld met name, title of label in de naam, en anders het eerste tekstveld. U kunt ook elk ander veld kiezen, of “Geen namen”. De overige attributen staan als gegevenstabel in de ballon van de plaatsmarkering, en Google Earth toont elke waarde als tekst.

Standaardstijlen

Een shapefile heeft geen kleuren; de symbologie die u in QGIS of ArcGIS ziet, zit in het project of in een .qml- of .lyr-bestand, en dat wordt niet gelezen. Punten krijgen de standaardpunaise van Google Earth, en lijnen en de omtrek van polygonen worden rood getekend, met polygonen zonder vulling. Klik in Google Earth Pro met de rechtermuisknop op de map, open Eigenschappen (op een Mac: Toon info), stel de stijl in en sla de KMZ daarna opnieuw op.

Grote shapefiles

De KMZ is klein, maar zodra hij is uitgepakt, moet Google Earth toch elk hoekpunt tekenen. Een gedetailleerde laag met percelen of hoogtelijnen met honderdduizenden hoekpunten maakt Google Earth traag, en My Maps beperkt het aantal objecten per laag. Is de laag te zwaar, vereenvoudig hem dan eerst in QGIS of splits hem op per gebied.