Konwersja KML na GPX

Ten konwerter zamienia KML z Google Earth lub Moich Map Google w plik GPX 1.1 dla urządzeń Garmin i aplikacji outdoorowych: znaczniki stają się punktami trasy, a ścieżki śladami. KML jest konwertowany w Twojej przeglądarce i nie jest wysyłany na serwer. Z poligonów zostaje tylko obrys, style, foldery i ExtendedData nie są przenoszone, a GPX nie zawiera znaczników czasu.

Plik nie przekonwertował się poprawnie? Napisz na [email protected], najlepiej z małym przykładowym plikiem, a błąd zostanie naprawiony.

Najważniejsze informacje

KML na GPX: po co konwertować

Google Earth i Moje Mapy Google świetnie nadają się do planowania: rysujesz ścieżkę wzdłuż szlaku, zaznaczasz kilka miejsc i zapisujesz wynik jako KML. Urządzenia GPS i aplikacje outdoorowe, takie jak ręczne nawigacje i zegarki Garmin, OsmAnd czy Gaia GPS, oczekują jednak pliku GPX. Ten konwerter zapisuje plik GPX 1.1, w którym znaczniki stają się punktami trasy (waypointami), a ścieżki śladami, dzięki czemu urządzenie pokaże linię i poprowadzi Cię wzdłuż niej. Nazwy i opisy są przenoszone, rzeczywiste wysokości stają się wysokościami w GPX, a wszystkie foldery trafiają do jednego pliku, który zaimportuje większość programów GPS. Konwersja działa w Twojej przeglądarce dzięki GDAL, bibliotece, z której korzysta QGIS, więc Twoja zaplanowana wycieczka nie jest nigdzie wysyłana.

Jak przekonwertować KML na GPX

  1. Upuść plik .kml w polu lub kliknij, aby go wybrać. W przypadku pliku .kmz najpierw wypakuj z niego KML.
  2. Sprawdź znaczniki i ścieżki na mapie.
  3. Kliknij „Konwertuj na GPX” i skopiuj plik na urządzenie lub zaimportuj go do aplikacji.

Co się zmienia podczas konwersji

Ścieżki stają się śladami, a nie trasami

GPX zna dwa rodzaje linii. Ślad (track) to droga, którą należy przejść dokładnie tak, jak ją narysowano; trasa (route) to krótka lista punktów, między którymi się nawiguje, a wiele urządzeń samo wyznacza drogę między nimi po drogach. Linie z Google Earth są zwykle rysowane wzdłuż szlaku, dlatego są zapisywane jako ślady, które każde urządzenie i aplikacja pokazuje dokładnie tak, jak zostały narysowane. Znaczniki z punktem stają się punktami trasy.

Z poligonów zostaje obrys

GPX nie ma obszarów. Poligon, np. park lub obszar poszukiwań, jest zapisywany jako ślad biegnący wzdłuż jego obrysu, z jednym segmentem na każdy pierścień, a komunikat po konwersji podaje, ilu poligonów to dotyczy. Na urządzeniu wygląda to jak zamknięta linia.

Przenoszone są tylko nazwy i opisy

Nazwa znacznika staje się nazwą punktu trasy lub śladu, a opis trafia do pola desc w GPX. Stylów, ikon, kolorów i struktury folderów nie da się zapisać w GPX; wszystkie foldery są łączone w jeden plik, najpierw punkty trasy, potem ślady. Wartości z ExtendedData nie są odczytywane. Opisy napisane w Moich Mapach lub Google Earth mogą zawierać HTML, który urządzenie GPS pokaże jako zwykły tekst razem ze znacznikami HTML.

Wysokości równe 0 są pomijane

Google Earth zapisuje wysokość 0 dla każdego punktu przypiętego do terenu. Przekazana jako wysokość w GPX sprawiłaby, że górska wędrówka wyglądałaby w aplikacji GPS jak płaski spacer na poziomie morza. Gdy wszystkie wysokości w folderze wynoszą 0, GPX nie dostaje wysokości, a aplikacje korzystają z własnych danych wysokościowych. Ścieżki narysowane z rzeczywistymi wysokościami, np. w trybie wysokości bezwzględnej, je zachowują.

Brak czasów

Zaplanowana ścieżka nie ma znaczników czasu, więc GPX też ich nie ma. Do nawigacji i importu zaplanowanej trasy to nie przeszkadza, ale serwisy takie jak Strava oczekują czasu dla każdego punktu, zanim przyjmą plik jako zarejestrowaną aktywność.

O formatach plików

KML

KML (Keyhole Markup Language) to format XML, na którym opierają się Google Earth i Moje Mapy Google, a od 2008 roku standard OGC. Oprócz geometrii może zawierać style, ikony, foldery i opisy w HTML.

  • Zawsze długość i szerokość geograficzna w WGS84 oraz opcjonalna wysokość.
  • Foldery grupują znaczniki miejsc; przy konwersji każdy folder może stać się osobną warstwą.
  • Style (kolory, grubości linii, ikony) są specyficzne dla KML i Google Earth.

GPX

GPX (GPS Exchange Format) to format XML używany przez urządzenia i aplikacje GPS, takie jak Garmin, Strava i Komoot. Przechowuje punkty trasy (waypointy), trasy i ślady z opcjonalnym czasem i wysokością. Obecnie używana jest wersja 1.1 z 2004 roku, opublikowana przez TopoGrafix.

  • Waypointy to pojedyncze punkty; trasa to zaplanowana linia przez kilka punktów; ślad to zarejestrowana droga, często z tysiącami punktów.
  • Ślady mogą zawierać znacznik czasu i wysokość dla każdego punktu.
  • Współrzędne to zawsze szerokość i długość geograficzna w WGS84.
  • GPX ma stały zestaw pól (nazwa, opis, symbol, typ i kilka innych); wszystko inne musi trafić do rozszerzeń.

Najczęściej zadawane pytania

Jak wgrać plik GPX do Garmina?

Wiele ręcznych nawigacji Garmin odczytuje pliki GPX skopiowane przez USB do folderu Garmin/GPX. W przypadku zegarków i liczników rowerowych zwykle importuje się plik jako kurs w Garmin Connect i stamtąd wysyła go na urządzenie.

Czy mogę przekonwertować KMZ na GPX?

Najpierw użyj konwertera KMZ na KML, aby wyciągnąć KML z pliku KMZ, a potem przekonwertuj ten KML tutaj.

Czy punkty trasy zachowają swoje nazwy?

Tak. Nazwa każdego znacznika staje się nazwą punktu trasy. Niektóre starsze urządzenia GPS pokazują tylko kilka pierwszych znaków długich nazw.

Czy mój KML jest wysyłany na serwer?

Nie. Plik GPX zapisuje Twoja przeglądarka na Twoim własnym komputerze. Nic nie jest wysyłane na serwer.

Czy współrzędne się zmieniają?

Nie. KML i GPX używają długości i szerokości geograficznej WGS84, więc położenia pozostają dokładnie takie same.