KML naar GPX converteren

KML naar GPX: waarom omzetten

Google Earth en Google Mijn kaarten zijn handig om te plannen: u tekent een pad langs een wandelroute, markeert een paar plekken en slaat het resultaat op als KML. Gps-apparaten en outdoor-apps, zoals handhelds en horloges van Garmin, OsmAnd of Gaia GPS, willen juist GPX. Deze converter schrijft een GPX 1.1-bestand waarin plaatsmarkeringen waypoints worden en paden tracks, zodat een apparaat de lijn kan tonen en u erlangs kan leiden. Namen en beschrijvingen gaan mee, echte hoogtes worden de hoogte in de GPX, en alle mappen komen terecht in één bestand dat de meeste gps-software kan importeren. De conversie draait in uw browser met GDAL, de bibliotheek die QGIS gebruikt, dus uw geplande tocht wordt nergens naartoe geüpload.

Zo zet u KML om naar GPX

1. Sleep uw .kml-bestand naar het vak, of klik om het te kiezen. Bij een .kmz pakt u eerst de KML uit.
2. Controleer de plaatsmarkeringen en paden op de kaart.
3. Klik op “Converteren naar GPX” en kopieer het bestand naar uw apparaat of importeer het in uw app.

Wat er verandert bij het omzetten

Paden worden tracks, geen routes

GPX kent twee soorten lijnen. Een track is een pad dat u volgt zoals het is getekend; een route is een korte lijst met punten om tussen te navigeren, en veel apparaten berekenen de weg ertussen opnieuw langs wegen. Lijnen uit Google Earth zijn meestal langs een pad getekend, dus ze worden als tracks geschreven, die elk apparaat en elke app precies zo toont als u ze hebt getekend. Plaatsmarkeringen met een punt worden waypoints.

Van polygonen blijft de omtrek over

GPX kent geen vlakken. Een polygoon, zoals een park of een zoekgebied, wordt geschreven als een track die over de omtrek loopt, met één segment per ring, en de melding na het converteren vertelt hoeveel het er zijn. Op het apparaat ziet het eruit als een gesloten lijn.

Alleen namen en beschrijvingen gaan mee

De naam van de plaatsmarkering wordt de naam van het waypoint of de track, en de beschrijving wordt de GPX-desc. Stijlen, pictogrammen, kleuren en de mappenstructuur kunnen niet in GPX worden opgeslagen; alle mappen worden samengevoegd tot één bestand, met eerst de waypoints en daarna de tracks. Waarden in ExtendedData worden niet gelezen. Beschrijvingen die in Mijn kaarten of Google Earth zijn geschreven, kunnen HTML bevatten, die een gps als platte tekst met de tags erin toont.

Hoogtes van 0 worden weggelaten

Google Earth slaat de hoogte 0 op voor elk punt dat aan de grond vastzit. Zou die als hoogte worden doorgegeven, dan lijkt een bergwandeling in een gps-app vlak op zeeniveau te liggen. Is elke hoogte in een map 0, dan krijgt de GPX geen hoogtes, en vallen apps terug op hun eigen hoogtegegevens. Paden die met echte hoogtes zijn getekend, bijvoorbeeld in de modus absolute hoogte, houden die.

Geen tijden

Een gepland pad heeft geen tijdstempels, dus de GPX ook niet. Voor navigatie en voor het importeren van een geplande route is dat prima, maar sites zoals Strava verwachten een tijd voor elk punt voordat ze een bestand als vastgelegde activiteit accepteren.