Konwersja DXF na KML

DXF na KML: po co konwertować

Plan sytuacyjny, mapę do celów projektowych albo rysunek uzbrojenia terenu w DXF trudno pokazać komuś, kto nie ma programu CAD, a plik KML prawie każdy otworzy w Google Earth lub na telefonie. Ta strona odczytuje DXF za pomocą GDAL, otwartej biblioteki, na której opiera się QGIS, przelicza współrzędne z układu rysunku (strefy UTM albo układu krajowego, np. PUWG 1992 lub PL-2000) na długość i szerokość geograficzną WGS84, których wymaga KML, i zapisuje jeden plik KML. Każda warstwa CAD staje się folderem, który można włączać i wyłączać w Google Earth. Linie zachowują kolor i grubość z CAD, kreskowania są wypełniane, zamknięte polilinie, takie jak obrysy budynków i działki, stają się powierzchniami, a elementy TEXT i MTEXT pojawiają się jako etykiety w punkcie wstawienia. Podgląd mapy pokazuje, gdzie trafi rysunek, zanim go przekonwertujesz, i nic nie jest wysyłane na serwer.

Jak przekonwertować DXF na KML

1. Upuść plik .dxf w polu albo kliknij, aby go wybrać. Plik .dwg trzeba najpierw zapisać jako DXF.
2. Podaj układ współrzędnych rysunku jako kod EPSG, np. EPSG:2180 dla PUWG 1992 lub EPSG:2178 dla strefy 7 układu 2000, albo kliknij jedną z podpowiedzi, i sprawdź, czy mapa pokazuje rysunek we właściwym miejscu.
3. Pozostaw zaznaczone lub odznacz „Zamknięte polilinie i okręgi stają się poligonami”, kliknij „Konwertuj na KML” i otwórz plik w Google Earth albo zaimportuj go do Moich Map.

Co się zmienia podczas konwersji

Kod EPSG decyduje, gdzie trafi rysunek

DXF przechowuje współrzędne jako zwykłe liczby, bez układu współrzędnych, a KML musi być w długości i szerokości geograficznej, więc konwerter musi znać układ rysunku. Wartości typu 5 600 000, 7 450 000 to układ PL-2000 (pierwsza cyfra współrzędnej Y wskazuje strefę, np. 7 to EPSG:2178), wartości typu 500 000, 650 000 to zwykle PUWG 1992 (EPSG:2180), a 556000, 6324000 to metry UTM (np. EPSG:25832 w Niemczech). Podpowiedzi pod polem wymieniają układy, w których liczby mają sens. Przy złym kodzie rysunek pojawia się w innym kraju albo jest przesunięty o kilkaset metrów, co podgląd mapy pokazuje przed konwersją.

Rysunki we współrzędnych lokalnych

Rysunki architektoniczne często są narysowane wokół punktu 0,0, w milimetrach lub metrach, i w ogóle nie są powiązane z terenem. Nie pasuje do nich żaden kod EPSG, a wiersz stanu ostrzega, gdy wynik trafia w okolice 0° długości i 0° szerokości na Oceanie Atlantyckim. Taki rysunek trzeba najpierw zgeoreferencjonować, np. narzędziem Georeferencer albo wtyczką Vector Bender w QGIS, lub przesunąć w CAD na współrzędne geodezyjne.

Kolory, grubości linii i teksty

Każdy element zachowuje swój kolor CAD, z rozwiązanymi kolorami JakWarstwa i JakBlok. Kolor 7, biały na ciemnym ekranie CAD, pozostaje biały, co dobrze widać na zdjęciach lotniczych. Grubości linii stają się szerokościami od 1 do 8 pikseli; Google Earth rysuje linie tak samo szeroko przy każdym powiększeniu. Teksty są etykietami bez pinezki, w kolorze tekstu z CAD, ale Google Earth pokazuje je poziomo i we własnym rozmiarze, a nie z wysokością i obrotem z rysunku. Rodzaje linii, np. kreskowe, i style wymiarowania nie są przenoszone.

Zamknięte linie stają się powierzchniami

Przy zaznaczonym polu każda zamknięta polilinia i każdy okrąg są zapisywane jako poligon z lekkim wypełnieniem, więc w Google Earth można kliknąć wewnątrz budynku lub działki i ją zmierzyć. Kreskowania i elementy SOLID dostają mocniejsze wypełnienie. Odznacz pole, jeśli zamknięte linie to np. warstwice, które mają pozostać liniami.

Bloki, krzywe i wysokości

Bloki, takie jak drzewa, studzienki czy strzałki północy, są rozbijane na linie i okręgi na warstwie wstawienia bloku. Okręgi, łuki i splajny stają się wieloma krótkimi odcinkami prostymi, bo KML nie ma krzywych. Obiekty bez wysokości w Google Earth przylegają do terenu; prawdziwe wysokości, np. rzędne warstwic, są zachowywane jako wysokości we współrzędnych. Arkusze obszaru papieru z tabliczkami rysunkowymi są pomijane.