GeoPackage naar KML converteren

GeoPackage naar KML: waarom omzetten

GeoPackage is het formaat waarin GIS-mensen werken: QGIS slaat er standaard in op, ArcGIS Pro leest en schrijft het, en overheden publiceren open data als .gpkg. Wie geen GIS-software heeft, opent juist KML: in Google Earth op het web, op een computer of op een telefoon, of geïmporteerd in Google My Maps om een link te delen. Deze pagina opent het GeoPackage in uw browser met GDAL, de opensourcebibliotheek achter QGIS, herprojecteert elke vectorlaag van het eigen coördinatenstelsel (een UTM-zone, een nationaal stelsel) naar lengte- en breedtegraad in WGS84, het enige stelsel dat KML toestaat, en schrijft alle lagen in één KML met één map per laag. Elk veld blijft onder zijn volledige naam bewaard als gegevens bij de plaatsmarkeringen, en u bepaalt welk veld Google Earth als label toont. Anders dan een shapefile kan een KML-map punten, lijnen en polygonen samen bevatten, dus een laag met gemengde geometrietypen blijft één map. Het GeoPackage verlaat uw computer nooit.

Zo zet u GeoPackage om naar KML

1. Sleep uw .gpkg-bestand naar het vak, of klik om het te kiezen.
2. Controleer de lagen op de kaart en kies dan het veld voor de namen van de plaatsmarkeringen, of laat “Automatisch” staan.
3. Klik op “Converteren naar KML” en open het gedownloade bestand in Google Earth, of importeer het in My Maps.

Wat er verandert bij het omzetten

Altijd geherprojecteerd naar WGS84

KML-coördinaten zijn per definitie lengte- en breedtegraad in WGS84. Elke laag wordt geherprojecteerd vanuit het coördinatenstelsel dat in het GeoPackage is opgeslagen, zoals ETRS89 / UTM 32N of British National Grid. De oorspronkelijke projectie wordt niet in de KML bewaard, dus houd het GeoPackage als u die later nodig hebt.

Eén KML, één map per laag

Alle vectorlagen komen in dezelfde KML, elk in een eigen map met de naam van de laag, zodat u ze in Google Earth los van elkaar kunt aan- en uitzetten. My Maps maakt bij het importeren van elke map een laag, maar staat maar een beperkt aantal lagen en objecten per kaart toe.

Veldtypen worden tekst

Elk veld wordt als KML ExtendedData geschreven, met een schema dat vastlegt of het tekst, een geheel getal of een decimaal getal is, en lange veldnamen blijven volledig behouden. Google Earth en My Maps tonen elke waarde echter als gewone tekst in de ballon, en datums en tijden worden als tekst geschreven.

De naam van de plaatsmarkering kiezen

Google Earth zet bij elke plaatsmarkering de naam als label. “Automatisch” gebruikt een veld dat name heet als een laag dat heeft, daarna een tekstveld met name, title of label in de naam, en anders het eerste tekstveld. U kunt ook elk ander veld kiezen, of “Geen namen”. De overige velden staan als gegevenstabel in de ballon.

Geen kleuren uit QGIS

Laagstijlen die QGIS of ArcGIS Pro in het GeoPackage heeft opgeslagen, worden niet geconverteerd. Punten krijgen de standaardpunaise van Google Earth, en lijnen en de omtrek van polygonen worden rood getekend. Attributentabellen zonder geometrie en rastertegels worden overgeslagen; de statusregel noemt de overgeslagen tabellen.